Merkez Bankası'nın faiz kararından önce canlı yayında şöyle bir yorumda bulundum: "TCMB'nin gelişen şartlar altında iki seçeneği bulunuyor. Bu yıl % 35'den daha yüksek bir politika faizini yaşatma imkanı pek yok. Dolayısıyla ya yıl sonuna kadar 2 yada 3 seferde bu seviyeye ulaşacak veya tek seferde 500 puanlık artırım yaparak piyasalarda oluşan karışıklığı düzeltecek..."

Faiz kararı öncesi kiminle konuştuysam iki adet seçenekten bahsettim, ancak öncesinde bir koşulu da öne sürdüm: "Bu yılı % 35 politika faizi ile kapatacağız".

Enflasyon yükselmeye devam ettikçe herkes birbirine şu soruyu sormaya başladı: "Tasarruf edebiliyor musun ?"

Geçen ay yaptığım sunumlarda "küresel bir resesyon beklemiyorum ama Rusya-Ukrayna Çatışması büyürse bilmem" diyordum. Daha büyük ve tehlikelisi ortaya çıkıverdi. Eğer burası biraz daha alev alırsa, resesyon kaçınılmaz olacak. Şimdi gelişmelere hızlıca göz gezdirelim.

Geçmişte harçlığımızı çıkartmak için tatil köylerinde çalışırdık. O zamanlar da Türkiye revaçta bir tatil ülkesiydi. Dünyanın her tarafından deniz-kum-güneş için gelirlerdi ülkemize. Tam 35 yıl önce bir gün deniz kenarında oldukça esmer, ortadoğulu olduğunu düşündüğüm bir hanımefendi, o zamanlarda Fransa Siyasetinin yükselen ismi Bernard Kouchner 'in kitabını okuyordu.

Son yıllarda ortaya çıkan gelişmeler ABD dış politikasının tek yön siyasetine girdiğini, kalitesinin düştüğünü, lobilerin emrine girdiğini, kendi menfaatinden çok iktidardakileri finanse edenlerin menfaatini kovaladığını gösteriyor. Bu sebeple dünyanın ağır meselelerine yaklaşımları diplomatik incelikten yoksun, düzeltmek bir yana düzgün giden işleri de bozan, hoyrat bir hale geldi.

Geçen hafta kıymetli bir üstat market indirimleri üzerine haklı olarak şöyle bir serzenişte bulunmuş. "Ya fiyatlar fahiş idi, ya da zararı kabullendiler.."

Değerli Dostlar. İsrail-Filistin gerginliğinin tarihçesini, dış ticarete etkisini, küresel ekonomide yaratma ihtimali olan tahribatı uzmanlar ve meslektaşlarım detaylarıyla ele alıyor.

Sabah itibarıyla herşey sakin. Borsalar pazartesi günkü kayıplarını geri almış hatta yükselmiş durumda. Demek ki, tüm dünya "ah yazık, inşallah yakında biter" moduna girmiş. Bununla ilgili bir yazı yazdım zaten pazartesi sabahı. "Ateş düştüğü yeri yakar" diye. O bölgede yaşayanlar hayatta kalmak, dünyanın büyük kısmı fakir kalmamak, küçük bir bölümü de daha da zengin olmak için uğraşıyor. Kızmak yerine dünyanın dönüş felsefesini anlamak lazım.

Pazar sabahından itibaren haber ajansları ve çeşitli medya mecralarından mesaj ve telefon bombardımanı oldu. Sorulan soru hep buydu: "Piyasalar ne olacak ?."

Açıklanan enflasyon oranları bize gösteriyor ki, OVP'de belirtildiği gibi yıl sonu TÜFE'nin % 60'dan aşağıda olması imkan dahilinde değil. Maalesef kira kontratım 1 Ekim itibarıyla bir yılını doldurduğu için, % 60'ın üzerinde açıklanan enflasyonu dikkate alarak ödeme yapmak zorunda kaldım.

Geçen hafta yurt dışından gelen yatırımcılara bir seminer verdim. İlginçtir ekonomik konularda değil siyasi konularda epeyce soru sordular.

Borsanın tekrar yükselişe geçmesiyle beraber "nereye kadar" soruları tekrar gündeme oturdu diyebilirim. Öncelikle Borsa'nın vazifesini bir hatırlamak gerekiyor.

Her hafta Tomorrow’s Affairs isimli yabancı basın organında makalem çıkıyor. Özellikle gelişen ülkelerdeki yaklaşımları, tüketici davranışlarındaki değişimleri, siyasi ve diplomatik yaklaşımları hem zaman hem de farklı coğrafyalar ile karşılaştırarak analiz ediyorum.

Kredi kartları, ihtiyaç kredileri ve KMH faizlerinin sürekli yükseltilmesi artık "talebi dizginlemek" değil "talebi boğmak" anlamına gelen bir hal aldı diyebilirim. Tabiri caizse mal ve hizmet üretenlere "hadi satın bakalım şimdi" gibi bir mesaj veriliyor. Talebin beli kırılınca belki de kıyasıya bir fiyat rekabetinin başlayacağı düşünülüyor.