Borsanın tekrar yükselişe geçmesiyle beraber "nereye kadar" soruları tekrar gündeme oturdu diyebilirim. Öncelikle Borsa'nın vazifesini bir hatırlamak gerekiyor.

Her hafta Tomorrow’s Affairs isimli yabancı basın organında makalem çıkıyor. Özellikle gelişen ülkelerdeki yaklaşımları, tüketici davranışlarındaki değişimleri, siyasi ve diplomatik yaklaşımları hem zaman hem de farklı coğrafyalar ile karşılaştırarak analiz ediyorum.

Kredi kartları, ihtiyaç kredileri ve KMH faizlerinin sürekli yükseltilmesi artık "talebi dizginlemek" değil "talebi boğmak" anlamına gelen bir hal aldı diyebilirim. Tabiri caizse mal ve hizmet üretenlere "hadi satın bakalım şimdi" gibi bir mesaj veriliyor. Talebin beli kırılınca belki de kıyasıya bir fiyat rekabetinin başlayacağı düşünülüyor.

Çok uzun yazığımı iddia eden Dostları memnun etmek için bugün kısa yazıyorum. Her seyahatin bir amacı var mutlaka ama ilk defa “ben buraya niye geldim” diye hayıflanmıştım.

Hem ECB hem de Fed'den şahin açıklamaların geldiği bir ortamda Merkez Bankası politika faizlerini beklendiği gibi % 30'a çıkardı. Böylece bankalarda mevduat faizinin tabanını da belirlemiş oldu diyebilirim.

Huawei’nin davetiyle geldim Çin’den paylaşımlara başlıyorum. Bir kere daha havalimanına iner inmez Çin’in inanılmaz devinimi ile karşı karşıya kalıyorsunuz. Herkes bir yerlere koşturuyor. Ancak telaş içinde değil. Her gelişmekte olan ülkede olduğu gibi kurallar sert ama uygulama net değil. Yani istenirse esnetmek mümkün.

Geçen haftadan itibaren Merkez Bankalarının faiz süreçleri başladı. Her ay bir heyecan yaşadığımız kesin ama giderek stres yükseliyor. İlk karar alan ECB oldu ve faizleri 25 baz puan artırdı.

Yarın ECB, 20 Eylül'de Fed ve 21 Eylül'de TCMB'nin faiz kararı açıklanacak. Bir yandan yükselen enflasyonu durdurma gayreti diğer taraftan yüksek faiz sebebiyle ortaya çıkan büyüme endişeleri derken beklentiler elbette bir türlü olumluya dönmüyor.

Bu eski bir arkadaşımın kullandığı esprili bir ifade. Lise Öğretmeni sözlüye kalkanlardan bölük pörçük bilgi alırken bu ifadeyi kullanıyormuş. Bana bu aralar oldukça sık şekilde “işler düzeliyor mu” diye sorduklarına göre, toplumda ekonominin düzeleceğine dair beklentiler artıyor diyebiliriz. Sorduğu soruya tam cevap alamayan ama umudunu koruyan o kıymetli öğretmen gibi. Artık umutlanmak istiyor insanlar.

Ekonomik koşullar ne olursa olsun, kazanmaya devam eden grupları ya da kişileri bir kenara bırakıyorum. Kalan kısımdaki büyük çoğunluğun canı yanacak.

Basitçe cevap vereyim: Uzun zamandır üzeri örtülen gerçekleri açıkça gösterdiği için ve daha önceki OVP' lerde gördüğümüz "yağmasan da gürle" tarzında hedeflerin olmaması sebebiyle gerçekçi. Tabii "herşey yolunda giderse" şeklinde bir yaklaşım var. Gözlerden kaçmıyor.

TÜİK'in açıkladığı Ağustos ayı enflasyonu bizleri şu konularda aydınlatıyor: - 2018 yılından beri uygulanan ithalat rejimi, vergi rejimi ve makro ihtiyati tedbirlerin enflasyonist etkileri bugüne kadar gizlenmiş. . .

Değerli Dostlar. Herşeyden önce iki gerçeği kabul ederek yola çıkalım: - Faizi yükselterek enflasyonu düşürmek garanti değil - Faizi düşürüp büyümeyi sağlamak da garanti değil

Kısa ve net bir soru: "Türkiye'nin şu an en önemli markası ne ?" Hiç kuşkusuz Filenin Sultanları. Ülkede spor yapmanın maliyetini yükselten akıl almaz işlere rağmen ulaşılan başarının büyüklüğünü tarif etmek mümkün değil. Gençler spor yapsın diye tesis açan ama spor ayakkabılarını sürekli pahalı hale getiren bir yaklaşım var. Peki bu nasıl başladı ?